بسم الرب الشهداء و الصديقين
سلام عليکم
فرازي از وصيت نامه يکي از شهدا...
متن قشنگيه اما اگه حوصله و وقت خوندن تمام متن رو نداريد حداقل قسمت آخر ( اما شهادت چيست؟)  رو بخونيد.
شهادت رو خيلي زيبا گفته. البته با اينکه خود بنده خيلي درکش نکردم و به عمق زيباييش پي نبردم .
ولي انشاالله که شما خوب مطلب و بگيري و به ما هم بفهموني.
ولي حيف نخونيمش، ممکنه مثل خيلي چيزاي ديگه که از دست داديم اين رو هم از دست بديم.
التماس دعا........

اينجانب ناصرالدين باغاني بنده حقير درگاه خداوندي ام. چند جمله اي را به رسم وصيت مي نگارم. سخنم را درباره ي عشق آغاز ميکنم.
مارا به جرم عشق مواخذه مي کنند گويا نمي دانند که عشق گناه ما نيست. اما کدام عشق؟ خداوندا! معبودا! عاشقا! مرا که آفريدي عشق پستان مادر را به من ياد دادي اما بزرگتر شدم و ديگر عشق اوليه مرا ارضا نمي کرد پس عشق به پدر و مادر را به من وديعت نهادي، مدتي گذشت ديگر عشق را آموخته بودم اما به چه چيز عشق ورزيدن را نه . به دنيا عشق ورزيدم.به مال و منال دنيا عشق ورزيدم. به مدرسه عشق ورزيدم. به دانشگاه عشق ورزيدم اما همه اينها بعد از مدت کمي جاي خود را به عشق حقيقي و اصيل داد يعني عشق به تو.فهميدم که لا ينفع مال و لا بنون...فهميم وقتي شرايط عوض شود يفرالمرء من اخيه و صاحبته و بنيه و امه و ابيه و ... پس به عشق به تو دل بستم ، بعد از مدتي که با تو معاشقه کردم يکباره به خود آمدم و ديدم که من کوچکتر از آنم که عاشق تو شوم و تو بزرگتر از آني که معشوق من قرار بگيري ، فهميدم که در اين مدت که فکر ميکردم عاشق تو هستم اشتباه مي کرده ام اين تو بودي که عاشق من بوده اي و مرا مي کشاندي.
آري تو عاشق من بودي و هر شب مرا بيدار مي کردي و به انتظار يک صدا از جانب معشوقت مي نشستي اما من بدبخت ناز مي کردم و شب خلوت را از دست مي دادم و مي خوابيدم اما تو دست برنداشتي و اينقدر به اين کار ادامه دادي تا بالاخره من گريز پاي را به چنگ آوردي و من فکر ميکردم که با پاي خود آمده ام. وه چه خيال باطلي!!!
اما شهادت چيست؟
شهادت خلوت عاشق و معشوق است. شهادت تفسير بردار نيست ، اي آنانکه در زندان تن اسيريد به تفسير شهادت ننشينيد که از درک قصه شهادت عاجزيد. فقط شهيد مي تواند شهادت را درک کند. شهيد کسي نيست که ناگهان در خون بغلتد و نام شهيد را برخود بگيرد.شهيد در ان دنيا قبل از اينکه در خون بتپد، شهيد است و شما همچنان که شهيدان را در اين دنيا نمي توانيد بشناسيد و بفهميد بعد از وصلشان نيز هرگز نمي توانيد درکشان کنيد. شهيد را شهيد درک مي کند. اگر شهيد باشيد، شهيد را مي شناسيد وگرنه آيينه زنگار گرفته چيزي را منعکس نمي کند که نمي کند.
                                                     برخيزيد و ....
                                                            فکري به حال خود کنيد...