رزمنده : سيده زهرا مهدي دماوندي

 
چرا همه ي نقشه هاي جفرافياي جهان دو قسمت دارند؟
چرا همه چيز به دو قسمت شمالي و جنوبي تقسيم مي شود؟
چرا رنگ آسمان در شمال شهرهاي جهان آبي و در جنوب شهر خاکستري است؟
چرا پرندگان جنوب شهري با با ل هاي وصله دار پرواز مي کنند؟
چرا بهار در جنوب شهرهاي جهان زرد است؟

چرا برف در جنوب شهرهاي جهان سياه است؟
چرا مگس هاي شمال شهر زباله هاي بهداشتي و بسته بندي مي خورند؟
چرا پشه هاي شمال شهر اگر به زباله هاي جنوب شهر دست بزنند مسموم مي شوند؟
چرا گربه هاي شمال شهر شير پاستوريزه مي خورند؟
چرا بچه هاي شمال شهر وقتي که فوتبال بازي مي کنند، گلهاي تازه و قشنگ و رنگارنگ به يکديگر مي زنند؟
چرا دنياي بچه هاي جنوب شهر جهان سياه و سفيد است؟
چرا دنياي بچه هاي شمال شهر جهان رنگي است : سفره هاي رنگين، خواب هاي رنگين، لباس هاي رنگين، فيلم هاي رنگي؟
مگر خون آنها رنگين تر است؟
چرا بعضي ها در شمال جهان به دنيا مي آيند؟ در شمال گهواره مي خوابند؟ در شمال ميز مي نشينند؟ شمال غذا را مي خورد، قطب شمالي ميوه را گاز مي زنند و قطب جنوب آن را دور مي ريزند؟
در شمال جهان زندگي مي کنند؟ و وصيت مي کنند که آنها را در شمال قبرستان به خاک بسارند؟
اگر شمال بهتر است، چرا جهت قبله به سمت جنوب است؟
چرا خدا خانه خود را در جهت جنوب جهان ساخته است؟
من به سمت جنوب نماز مي خوانم...
خدا در همسايگي ماست...
خدا در همه جا هست! خدا بايد در همه جا باشد!
خوبي هم در همه جا هست؛ هم در شمال، هم در جنوب! و خوب است که خوبي در همه جا هم خوب باشد، خوب خوب! چه در شمال، چه در جنوب!
من اين نقشه ها را قبول ندارم. من اين خط و خط کشي ها را قبول ندارم.
اصلا کدام شهر؟ کدام شمال؟ کدام جنوب؟
آيا اگر ما از جاي ديگري نگاه کنيم، جايي بالاتر، بالاتر از مرزها و جهت هاي جغرافيا، همه چيز جا به جا نمي شود؟
چه کسي اين نقشه ها را براي ما کشيده است؟
وقتي که باران بهاري ببارد، همه ي نقشه هاي کاغذي را خراب مي کند و همه اين نقشه ها را نقش بر آب مي کند. مي گوييد: نه؟ ببينيد! اين خط و اين هم نشان!
                                                          بي بال پريدن 
                                                       استاد قيصر امين پور